Front Board www.emsien3.com/челни-дъски by EMSIEN-3
ข่าวด่วน

เมื่อประมาณ ๕๐๐-๖๐๐ ปีมาแล้ว ได้มีชาวบ้านจากหมู่บ้านหมอตาภูงา อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด โดยการนำของนายตา ซึ่งเป็นหมอรักษาคนไข้ในหมู่บ้าน โดยรักษาทางแพทย์แผนโบราณ ใช้รากไม้สมุนไพร เวทมนต์คาถาเป็นวิชาการมีสมญานามว่า “สีลับขัว”ภรรยาชื่อน้อยพร้อมบุตรธิดาลูกหลานอีกจำนวนหนึ่ง ได้เดินทางจากหมู่บ้านหมอตาภูงาเพื่อจะหาทำเลที่อยู่ใหม่ โดยตั้งจุดมุ่งหมายปลายทางที่อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี มีพาหนะเป็นคาราวานเกวียน ๒๐ เล่ม ขนสัมภาระเครื่องใช้ เครื่องครัว และของใช้ เช่นกระบอง (ใต้) ข้าว พริก เกลือ ฯลฯ ครั้นเมื่อเดินทางมาถึงหนองน้ำแห่งหนึ่ง จึงได้พักค้างแรมพักผ่อนรับประทานอาหาร หมอตาซึ่งเป็นหัวหน้าคณะได้เห็นว่าทำเลที่มีหนองน้ำคู่ขนานกันอยู่อย่างนี้คือมีอีกหนองหนึ่งเยื้องทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือเล็กน้อย และหนองน้ำทั้งสองแห่งนี้อุดมสมบูรณ์มีปลาและสัตว์น้ำชุกชุมพืชผักไม่อดอยาก เหมาะแก่การสร้างบ้านแปลงเมืองจึงชักชวนครอบครัวและพรรคพวกให้อาศัยอยู่พร้อมทั้งสร้างบ้านแปลงเมืองขึ้นบริเวณหนองน้ำทั้งสองแห่งนี้ (ปัจจุบันก็คือหนองขอนแก่นและหนองแวง) โดยอยู่ทางทิศตะวันออกของหนองขอนแก่น ใช้ชื่อว่า “บ้านหนองขอนแก่น” อีกหนองหนึ่งใช้ชื่อว่า “หนองแวง” ทุกคนอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดมา เวลาผ่านไปไม่นานนักก็ได้เกิดโรคระบาด (โรคห่า) ทำให้ชาวบ้านเสียชีวิตไปหลายคน (สมัยนั้นยังไม่มีวัคซีนป้องกัน) จึงได้อพยพครอบครัวและชาวบ้านหนีโรคห่าย้ายที่อยู่ใหม่มาตั้งที่หมู่บ้านขอนแก่นในปัจจุบัน ซึ่งห่างจากที่เดิมประมาณ ๑ กิโลเมตรเท่านั้น (บ้านเดิมหรือบ้านร้างเรียกขานกันต่อมาว่าโนนบ้านเก่า) และเหตุที่ใช้ชื่อบ้านนั้นคงจะใช้ตามหนองน้ำที่มีขอนไม้มากมายนั่นเอง ต่อมาจึงตัดคำว่า “หนอง” เหลือเพียงชื่อ “ขอนแก่น”จนถึงปัจจุบัน

ต่อมา  เมื่อประมาณ  ๒๐๐-๓๐๐ ปี  ได้มีครอบครัวย้ายมาจากจังหวัดกาฬสินธุ์เพื่อมาตั้งรกรากสมทบ  มีผู้นำชื่อ  แก้ว  ภรรยาชื่อ  แก่น  ซึ่งเป็นต้นนามสกุล  “แก้วขอนแก่น”  ว่ากันว่าเป็นนามสกุลหัวคิดดีการเรียนรู้เป็นเลิศเหมาะแก่การเป็นผู้นำ  และอีกทางหนึ่งได้เดินทางมาจากเวียงจันทร์  ประเทศลาว  มีหัวหน้าเป็นผู้หญิงชื่อ  “นางสาวเจริญ”  ต่อมาได้สามีในหมู่บ้านชื่อ “พันอุ่น”  เป็นต้นนามสกุล  “อุ่นเจริญ”  อีกด้านหนึ่งอพยพมาจากเมืองขอม  คงจะเป็นประเทศเขมรขณะนี้  หัวหน้าชื่อ  “สัง”  ภรรยาชื่อ  “นี”  เป็นต้นนามสกุล  “สังฆะมณี”  ว่ากันว่านามสกุลนี้เป็นนามสกุลหัวคิดเป็นเลิศแต่จะชอบเป็นนักเลงและการพนัน  อีกตระกูลหนึ่งไม่ปรากฏว่ามาจากไหนที่ใดแต่เป็นตระกูลที่มีอำนาจสูงใหญ่ชาวบ้านยำเกรงนับถือยกย่องให้เป็นผู้นำคือตระกูล  “มหาราช” เจ้าพ่อมหาราชมีที่นาสาโทและที่ดินมากมายเจ้าพ่อมหาราชจะนำเกวียนไปค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้า จากหมู่บ้านอื่นได้คราวละมากๆ เจ้าพ่อมหาราชจะไปที่ไหนล้วนแต่คนรู้จักเป็นอย่างดี  จนทุกครอบครัวยอมรับความสามารถ  แม้กระทั่งเสียชีวิตแล้วชาวบ้านก็ยังให้ความเคารพ ยำเกรง ให้ช่วยคุ้มครองอันตรายต่างๆ โดยเฉพาะภัยธรรมชาติ (ศาลเจ้าพ่อมหาราชตั้งอยู่บริเวณวัดป่ามหาราช)  ซึ่งเป็นต้นนามสกุล “อาวรณ์” ต่อมาเมื่อประมาณ ๑๕๐ ปี บ้านขอนแก่นได้เจริญรุ่งเรืองมาตามลำดับขยายเป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่ จึงได้แยกสาขาเพื่อออกไปตั้งหมู่บ้านใหม่ตามหัวไร่ปลายนา  จึงมีหมู่บ้านบริวารหรือเรียกว่าหมู่บ้านลูกหลานคือ บ้านหนองอาง  (บ้านโนนสวรรค์)  บ้านหนองต่องร่อง(บ้านโนนสะอาด)  บ้านป่าบาก  บ้านเหล่าเรือ  บ้านหนองพุก  บ้านเหล่าใหญ่  บ้านเหล่าบูด (บ้านเหล่าสมบูรณ์)  บ้านดงลาน  บ้านโนนเมือง  บ้านหนองหุ่ง  บ้านป่ายาง  บ้านตับเต่า  บ้านแคนเหนือ  และบ้านแคนใต้  ซึ่งทั้งหมดได้แตกแยกสาขาจากบ้านขอนแก่นนั่นเอง

อ้างอิงโดย : นายจักร แก้วขอนแก่น


© Copyright 2017, All Rights Reserved : องค์การบริหารส่วนตำบลขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด